|
| Armagan - Hikayeler Haberler, Yazılar, Fıkralar |
| AnaSayfa > Hikayeler > Armagan | |
| | Kategori | : Hikayeler | | Gönderen | : fatos | | Tarih | : 2010-04-14 | | Puan | : 0  | Katılımcı : 0 | | Okunma | : 167 | | | | | |
| |
Bir
gün okyanusta yol alan bir gemi kaza geçirerek battı.
Gemiden sağ kurtulan adamı dalgalar, küçük, ıssız bir adaya kadar
sürükledi.
Adam ilk günler kendisini kurtarmasını için Allah'a yakardı ve yardım
bulurum umuduyla ufka baktı.
Ama ne gelen oldu, ne giden…
Daha sonra rüzgardan, yağmurdan ve zararlı hayvanlardan korunmak için
ağaç dallarından ve yapraklardan bir kulübe yaptı.
Sahilde bulduğu, gemiden arta kalan konserve, pusula gibi eşyaları bu
kulübeye koydu.
Günler hep aynı şekilde geçiyordu.
Balık avlıyor, pişirip yiyor ve ufku gözlüyor, kendisini kurtarması için
Allah'a dua ediyordu.
Bir gün tatlı su getirmek için yürüyüşe çıkmıştı, geri döndüğünde
kulübesinin alevler içinde yandığını gördü.
Duman, dans ede ede göğe yükseliyordu.
Başına gelebilecek en kötü şeydi bu. Keder ve öfke içinde donakaldı.
Şimdi bu ıssız adada, başını sokabileceği bir kulübe bile kalmamıştı.
"Allah'ım, bunu bana nasıl yapabildin?" diye feryat etti.
O geceyi keder ve üzüntü içinde geçirdi. O kadar dua ettiği halde,
başına bu olay geldiği için sitemler etti.
Ertesi sabah erken saatlerde, adaya yaklaşmakta olan bir geminin düdük
sesiyle uyandı!
Bitkin adam kendisini kurtaranlara sordu;
"Benim burada olduğumu nasıl anladınız?"
Cevap onu hem şaşırttı, hem de utandırdı:
"Dumanla verdiğiniz işareti gördük!"
Canımızı sıkan, göz yaşlarımızı inci gibi döküveren olaylar sessiz bir
kurtuluş çağrısı, bir mutluluk davetiyesi belki de…
Yapmamız gereken, acıyla barışıp onu çözümlemek, gizlediği armağanı
kalbimize buyur etmek…
|
| Yorumlar | | Bu meatiyel için Henüz Yorum Yapılmamış, İlk yorumu siz Yapın! | | Yorum Ekle | |
|
|
|
]
]