|
| Kum Tanesinin Askı - Hikayeler Haberler, Yazılar, Fıkralar |
| AnaSayfa > Hikayeler > Kum Tanesinin Askı | |
| | Kategori | : Hikayeler | | Gönderen | : fatos | | Tarih | : 2010-04-14 | | Puan | : 0  | Katılımcı : 0 | | Okunma | : 142 | | | | | |
| |
İkİ Kum Tanesİnİn AŞkı
Günün birinde bir çölde iki kum tanesi
karşılaşmış ve birbirlerini
çok
sevmişler uzun bir süre çok yakın olmuşlar. Birbirlerini yanlarında
canlarında olarak sevmeyi
öğrenmişler.
Derken bir rüzgar çıkmış kum tanelerinden
biri
yerinde kalırken diğeri biraz uzağa
savrulmuş. Çok uzak değillermiş
ama
yinede göremiyorlarmış birbirlerini. Sevgileri hiç
azalmamış yine
sevmeye
devam etmişler. Birbirlerine ulaştırabildikleri
sesleriyle
haberleriyle
yaşıyorlarmış ve artık görmeden seslerinde
sevmeyi öğrenmişler.
Bir gün biri
diğerine "sevdamız sonsuza erişmesi için aynı anda bir
dilek
dileyelim"
demiş. Ikisi de aynı anda bir dilekte bulunmuşlar ve
tam o sırada bir fırtına
çıkmış. Bu kavuşmamız sevdamızın sonsuza dek
sürmesi olabilir diye
ikisi de
kendilerini fırtınaya bırakmışlar.
Gözlerini kapayıp fırtına
dindiğinde
sevdalarının yanı başında olmuş
olmayı arzulamışlar. Fırtına o kadar
kuvvetliymiş ki o güne kadar
yıllarca yerlerinden kıpırdamayan kumlar bile
başka yerlere
savruluyorlarmış.
Fırtına günlerce sürmüş kum
taneleri de
oradan oraya savrulup durmuşlar.
Ikisini de bir sabırsızlık sarmış.
Fırtına
durmuyor aksine artıyormuş.
Fırtına dinmek bilmedikçe onlarda sabırla sevmeği
öğrenmişler.
Günler geçmiş sonunda fırtına durmuş gözlerini açtıklarında ikisi de başka
alemlerde bulmuşlar kendilerini. Bu
fırtınanın
onları birleştireceğine
o kadar inanmışlar ki birbirlerini yanlarında bulamayınca yüreklerinde
derin bir acı hissetmişler veacıyla sevmeği
öğrenmişler.
Kendilerine birazcık
geldiklerinde ikisi de bu fırtınayla başka başka yerlere
savrulduklarını anlamışlar. Biran ölmek istemişler ama sonra
birbirlerini hiç görmeden
mesafelere engellere rağmen
sevmeği
öğrenmişler.
"Eskisi gibi bağırsakta
sesimiz ulaşmaz ki birbirimize"
demişler. Ikisi de yeni yerlerinde
kimseyle
konuşmamışlar ve yıllarca
hep susmuşlar. Hep yeni bir fırtına
ümidiyle
birbirlerine ihanet
etmeden beklemişler. Böylece umutla sevmeyi öğrenmişler.
Yıllar geçmiş
ama
sevgileri hiç geçmemiş.
Birbirlerinden hep umutlu
olarak
yaşamışlar. Bir gün ikisi de
birbirlerinden habersiz aynı anda
gözlerini
kapamışlar ve kavuşmak için
yeniden fırtına çıkmasını dilemişler.
Beklemişler
beklemişler ama
fırtına bir türlü çıkmamış. Kendilerini tüm
benlikleriyle
fırtınaya
bırakmak için oldukları yerde dönmüş durmuşlar ama hepsi
nafile
küçük
bir rüzgar bile çıkmamış. Sonunda durmuşlar ve gözlerini
açmışlar.
Sevdiklerinin sevdalarının yıllarca beklediklerinin tam
karşısında
durduklarını görmüşler ve hemen ikisi de yıllar önce
diledikleri
dileği
anımsamışlar.
Dilek şöyleymiş "Allah'ım bizi
birbirimize her
şeyiyle sevmeği
öğrendiğimizde kavuştur. Öğle kavuştur ki sevdamız
sonsuza
erişsin."
Sonunda anlamışlar ki birbirlerinden çok uzaklarda
geçirdiklerini
sandıkları yılları aslında birbir yanı başlarında
geçirmişler.
Dileklerinin kabul olması için yılların geçmesi
gerektiğini
öğrenmişler
çünkü onlar sevmeği her şeyiyle
öğrenmeği
dilemişler.
Dilekleri kabul olmuş umutla sabırla acıyla
yakında
uzakta...her
şeyiyle sevmeği öğrenip birbirlerine kavuşmuşlar.
Sevmeği
bildikten sonra mesafeler acılar yıllar aylar...asla sevdayı
söndürmez ama
sevmeği bilmedikten sonra yanı başında ki sevdiğini bile
yıllarca
göremeyebilir insan...
|
| Yorumlar | | Bu meatiyel için Henüz Yorum Yapılmamış, İlk yorumu siz Yapın! | | Yorum Ekle | |
|
|
|
]
]