|
| Aşk Borcu - Hikayeler Haberler, Yazılar, Fıkralar |
| AnaSayfa > Hikayeler > Aşk Borcu | |
| | Kategori | : Hikayeler | | Gönderen | : fatos | | Tarih | : 2010-05-17 | | Puan | : 0  | Katılımcı : 0 | | Okunma | : 144 | | | | | |
| |
Adam genç kadına seslendi:
- Bana gözyaşı borcun var!
Genç kadın
sordu:
- Nasıl öderim?
Adam gözlerini
kırptı;
- Haydi gülümse!
Gülümsedi genç
kadın. Adam, cebinden mendilini çıkarıp, borcunu sildi.
Ve mendilini özenle katlayıp, yine kalbinin üzerindeki iç cebine koydu.
Bir demet mor
sümbül vardı kadının elinde.
İkisi de bahar kokuyordu...
Biri
ilkbahar, diğeri güz.
Adam, seslendi
yine;
- Bana mutluluk borcun var!
Genç kadın,
biraz mahcup, biraz şaşkın sordu:
-Nasıl ödeyebilirim?
Heyecanlandı
adam
- Haydi yat dizlerime!
Genç kadın bir
kedi uysallığında, yattı dizlerine usulca.
Adam, şefkatle saçlarını
taramaya başladı kadının.
Saçları, güneşe ve yağmurlara hasret hiç yaşanmamış baharlara
benziyordu.
Çaresizliğini ördü sırasıra.
Sonra saçının her
teline, mutluluğun çığlıklarını bağladı adam.
Yetmedi, gizli düğüm
attı... Ağladı.
Hava kararmak üzereydi. Dışarıda yağmur yağıyordu
delice.
Adam, sürekli borç defterlerini kurcalıyordu.
Genç kadının
gözlerinin içine baktı;
- Bana yürek borcun var!
Borcunun
farkındaydı sanki genç kadın, şaşırmadı.
- Bu borcumu nasıl
ödeyebilirim?
Adam kollarını
uzattı
- Haydi tut ellerimi!
Sümbül kokusu
sinmiş ellerini uzattı genç kadın.
Elleri öyle sıcaktı ki,
eriyiverdi bütün borcu avuçlarının içinde.
Genç kadın gitmek üzereydi.
Adam son kez
seslendi;
- Bana can borcun var!
Kadın irkildi;
- Can mı?
Sigarasından
derin bir nefes çekti adam;
- Evet... Can borcun var. Sensizlik
öldürüyor beni!
Hoşuna gitti
sözler kadının
- Peki bu borcumu nasıl tahsil etmeyi düşünüyorsun?
Adam, biraz daha yaklaştı;
- Yum gözlerini!
Hiç tereddüt
etmeden yumdu gözlerini.
Adam da yumdu gözlerini, masumca bir öpücük kondurdu
kadının titreyen dudaklarına.
- Bu ne şimdi
yaptığın? diyerek çattı kaslarını kadın...
Adam,
pişmanlıkla, memnunluk arasında gidip geldi. Kekeledi;
- Hayat
öpücüğüydü!
Kısa bir
sessizliğin ardından bu kez kadın öptü adamı şehvetle...
Adam, şaşırdı;
- Ya senin bu yaptığın neydi?
Genç kadın
kapıya yöneldi;
- Veda öpücüğü!
Kalan borçlarına karşılık, yürek dolusu çaresizlik
ve bir de mor sümbüllerini
masanın üzerine rehin bırakıp gitti genç kadın.
Adam koştu
peşinden sümbülleri geri verdi kadına.
- Ne olur iyi bak umut
çiçeklerime, solmasınlar.. .
Genç kadın
sümbülleri aldı:
- Merak etme, gün aşırı sularım çiçeklerini!
Adam sevindi:
- Güneşe, suya gerek yok. Gülümse yeter!
Kadın gözden
kaybolurken haykırdı adam,
- Umutlarımı kefil yaptım. Unutma, bana
aşk borçlusun!
Haykırışı
yağmura karıştı.
Kadın, yağmuru hissetmeyen kalabalığa...
|
| Yorumlar | | Bu meatiyel için Henüz Yorum Yapılmamış, İlk yorumu siz Yapın! | | Yorum Ekle | |
|
|
|
]
]