|
| Yavuz Sultan Selim Hana duyulan aşk - Hikayeler Haberler, Yazılar, Fıkralar |
| AnaSayfa > Hikayeler > Yavuz Sultan Selim Hana duyulan aşk | |
| | Kategori | : Hikayeler | | Gönderen | : Admin | | Tarih | : 2011-02-05 | | Puan | : 0  | Katılımcı : 0 | | Okunma | : 509 | | | | | |
| |
Yavuz Sultan Selim Han,Mısırı fethettiginde bir süre orada kalır.İdareyi
eline alıp kendi hakimiyetini yerleştirmek için bu elzemdir. Bu sırada bir
çadırda kalıyor.Çadırı süpürüp temizleyen,yemegi yapan Mısırlı bir cariye
vardır ki,Yavuz Selim Han sabah çıkınca,cariye geliyor,akşama kadar çadırı
temizleyip yemekleri hazırlayıp gidiyor,akşam olunca da Yavuz Selim Han
çadırına dönüyor.Cariye nasıl olduysa bir kaç defa Yavuz Sultan Han ı görür
ve ona aşık olur.Lakin ümitsiz bir aşk.Zira bir tarafta koskoca Cihan
Padişahı Halife-i Rüy-i Zemin,diyer tarafta basit bir cariye...Fakat
cariyenin aşkı dayanılmaz seviyeye ulaşıp da kalbine sıgmaz hale gelince,ne
yapacagını bilemez halde halifeye açılmaya karar verir.Lakin aradaki uçurum
cariyeyi iyice çıkmaza sokar ve kararsız hale getirir.Bir yandan aşkının
dayanılmaz baskısı,diyer yanda aradaki devasa farkın kendini engellemesi
arasında bocalıyan cariye Halifenin karşısına çıkma cesaretini kendinde
bulamadıgından,yazıyla ilan-ı aşk etmeye karar verir.Ve üç kelimelik bir not
yazarak halife hazretlerinin yatagına bırakır. notta sadece üç kelime
yazılıdır *Derdi olan neylesin? * akşam çadırına gelip de yatagınının
üzerinde küçük bir kagıt parçası bulunan Yavuz Sultan Selim Han, kagıdı
okuyunca bu notu, çadırını süpüren cariye oldugunu anlar. ve kagıdın
arkasına cevabını yazar *Derdi neyse söylesin.* kagıdı aynı yere
bırakır.Sabah olunca da çıkıp gider. Bir müddet sonra cariye temizlik için
çadıra geldiginde ilk iş olarak kagıdı arar.Kagıdı bıraktıgı yerde duruyor
bulur.Kaparcasına kagıdı bulup okudugunda heyecenı bir kat daha
artar.Halifenin cevabından cesaretlenen cariye, kagıdı çevirip dünkü notunun
altına şu cümleyi ekler *Korkuyorsa neylesin?* akşam olur. Halife çadıra
döner.Kagıdı okur ve cevabını yazar *hiç korkmasın söylesin.* Sabah bu
cevabı okuyan cariye artık kararını vermiştir aşkını bu akşam Halifeye
söyleyecek.Ne olacaksa olsun artık.Ve o gün temizligini bitirdiginde halifti
beklemeye başlar.Yavuz Sultan Selim Han akşam çadıra dönünce cariyenin
kendini bekler bulur.Cariye,Halifeyi görünce hemen ayagıya kalkıp temanna
durur.Yavuz Selim Han buyurunuz,sizi dinliyorum deyince,cariye bütün
cesaretini toplamaya çalışırken,titreyen ellerini gizlemek için elleriyle
dirseklerini tutarak kollarını kavuşturur.Heyecandan yüzü kıpkırmızı
olmuştur.Kalbi yerinden fırlarcasına atarken,titrek ve mahcup bir sesle
*efendim...der* *cariyeniz...* ve cümlesini tamamlayamadan *allah!* diye
feryad ederek yıgılıp kalır.Kalbine sıgmayan aşkını söyleyemeden ruhunu
teslim eden cariyenin,bu tertemiz aşkı karşısında Koca Halife gözyaşlarını
silerek etrafındakilere şöyle der *gerçek aşkı şu cariyeden ögrenin.Zira
aşkı,maşkunun yolunda olur ve o yolda ölür*
|
| Yorumlar | | Bu meatiyel için Henüz Yorum Yapılmamış, İlk yorumu siz Yapın! | | Yorum Ekle | |
|
|
|
]
]