|
| Kaybetmek (Hz.Mevlana) - Hikayeler Haberler, Yazılar, Fıkralar |
| AnaSayfa > Hikayeler > Kaybetmek (Hz.Mevlana) | |
| | Kategori | : Hikayeler | | Gönderen | : fatos | | Tarih | : 2011-02-13 | | Puan | : 0  | Katılımcı : 0 | | Okunma | : 632 | | | | | |
| |
Hz. Mevlana
Sevdiğin birini yitirince bir yanın onunla beraber kaybolur. Terk edilmiş
hayale...tli bir ev gibi buruk bir yalnızlığa esir olur, eksik kalırsın. İçinde
bir sır gibi, giden sevgilinin yokluğunu taşırsın. Öyle bir yara ki üzerinden ne
kadar zaman geçerse geçsin gene de canını yakar. Öyle bir yara ki iyileştiğinde
bile kanar. Bir daha gülemeyeceğini, asla hafifleyemeyeceğini sanırsın.
Karanlıkta el yordamıyla ilerler gibi akar hayat. Önünü göremeden, yönünü
bilemeden, sadece şu anı kurtararak... Gönlünün kandili sönmüş, zifiri gecede
kalmışsındır. Ama işte ancak böyle durumlarda, yani iki göz birden karanlıkta
kalınca, bir üçüncü göz açılır insanda. Kapanmayan bir göz... Ve ancak o zaman
anlarsın ki bu elem sonsuza dek sürmeyecek. Hazandan sonra başka mevsimler, bu
çölden geçince nice vadiler gelecek; bu ayrılığın ardından da ebedi bir vuslat.
Yeni kaybettiğin kişiyi manevi gözle bakınca her yerde görmeye başlarsın. Denize
düşen katrede, dolunayla hareketlenen med-cezirde, esen her esintide ona
rastlarsın. Kuma çizili remilde, güneşte parlayan kristal tanesinde, yeni doğmuş
bebeğin tebessümünde, bileğinde atan nabzında onu seyredersin. Her yerde, her
şeyde onu görürken nasıl derim ki Şems gitti..?
|
| Yorumlar | | Bu meatiyel için Henüz Yorum Yapılmamış, İlk yorumu siz Yapın! | | Yorum Ekle | |
|
|
|
]
]