>>KÖPEĞE HARDAL YEDİRMEK
>>
>>Öğrenme psikolojisinde, en akıllı yol, söylenilmek istenileni,
>> gene, kendi hasmına söyletebilmek- yedirebilmektir... Bunu yaparken de
>>amaçlanan görüşü, hasmın kendi görüşü haline getirmek hünerini
>>gösterebilmektir... Kısaca sonuca ulaşıldığında, hasım, neyi yediğinin
>>farkına bile varmamalıdır...
>>
>>Hikayeye göre, bir Alman, bir İtalyan, bir Fransız ve bir
>>İngiliz aralarında köpeğe hardal yedirmek konusunda iddiaya tutuşurlar.
>> Alman önceliği alır, hardalı topak yapar ve köpeğin ensesinden
>>tutarak zorla ağzına tıkar... Hayvanın ağzı yandığı için hardalı yemez ve
>>çıkarır...İtalyan hemen atılır, öyle olmaz der ve hardalı makarna
>>şeklinde ufak parçalar halinde bölerek, köpeğe yedirmeğe çalışırsa da,
>>hayvanın ağzı gene yandığından o da başaramaz...
>> Fransız da, konuya kendi açısından yaklaşarak, hardalı önce
>>sulandırıp, sos olarak köpeğe yedirmek için uğraşırsa da , bu uygulama
>>ile de bir sonuç alamaz...
>> Sıra İngilize geldiğinde, İngiliz, önce köpeği okşayarak yanına
>>çeker, sırtını sıvazlar, sonra, hardalı topak yaparak hayvanın kıçına
>>yapıştırır. Köpek ardı yandıkça başlar hardalı yani kıçını yalamaya,
>> kısaca, canı yandıkça yalar, yandıkça yalar ve sonuçta yalaya yalaya
>> hardalı bitirir......
>> Akıllı ülkeler, hedef ülkeleri, istedikleri çizgide tutabilmek
>>için, onlara hardalı öyle yedirirler ki, o ülkeler, neyi yediklerinin (?)
>>farkına vardıklarında iş işten çoktan geçmiş olur....
|